اصول و فناوری های چاپ سه بعدی

چاپگر معمولی که در زندگی روزمره استفاده می شود می تواند اشیاء مسطح طراحی شده توسط کامپیوترها را چاپ کند و به اصطلاح چاپگر سه بعدی اساساً با چاپگرهای معمولی با تفاوت هایی در مواد چاپی کار می کند. مواد چاپی چاپگرهای معمولی جوهر و کاغذ است، در حالی که چاپگر سه بعدی حاوی «مواد چاپی» مختلفی مانند فلز، سرامیک، پلاستیک، ماسه و غیره است که مواد اولیه واقعی هستند. پس از اینکه چاپگر به کامپیوتر متصل شد، با کنترل کامپیوتری، مواد چاپ شده را می توان لایه به لایه روی هم قرار داد و در نهایت طرح روی کامپیوتر را به یک شی فیزیکی تبدیل کرد. به عبارت ساده، چاپگر سه بعدی دستگاهی است که می تواند اشیاء سه بعدی واقعی مانند ربات، ماشین اسباب بازی، مدل های مختلف و حتی غذا را «چاپ» کند. دلیل اینکه معمولاً از آن به عنوان چاپگر یاد می شود، بر اساس اصول فنی چاپگرهای معمولی است، زیرا فرآیند پردازش لایه ای بسیار شبیه به چاپ جوهر افشان است. به این فناوری چاپ فناوری چاپ استریوسکوپی سه بعدی می گویند.
فناوری های مختلفی برای پرینت سه بعدی وجود دارد. تفاوت آنها در استفاده از مواد موجود و ساخت اجزا در لایه های مختلف است. مواد متداول مورد استفاده برای چاپ سه بعدی شامل فایبرگلاس نایلونی، مواد نایلونی بادوام، مواد گچ، مواد آلومینیوم، آلیاژهای تیتانیوم، فولاد ضد زنگ، آبکاری نقره، آبکاری طلا و مواد لاستیکی است.