ماشینکاری شامل استفاده از ماشینآلات برای انجام برش، سنگزنی، سوراخکاری، تراشکاری و سایر تکنیکها بر روی مواد فلزی، تبدیل آنها به قطعات کاری است که الزامات خاصی از نظر شکل، اندازه، زبری سطح و دقت موقعیت را برآورده میکنند. تحمل در ماشینکاری بسیار مهم است و به طور مستقیم بر کیفیت و عملکرد قطعات تأثیر می گذارد. در نتیجه، ایجاد و رعایت استانداردهای تحمل ماشینکاری در تضمین کیفیت قطعه مهم است.
تلرانس به حداکثر انحراف قابل قبول در اندازه قطعه اشاره دارد. در ماشینکاری، تلورانس از طریق علامت های تحمل روی نقشه های طراحی، متشکل از اندازه های پایه و تحمل بیان می شود. اندازه اصلی نشان دهنده ارزش نظری ابعاد قطعه است. در مقابل، اندازه تلورانس حدود بالا و پایین را در بر می گیرد که با افزودن یا کم کردن مقدار تلورانس از اندازه اصلی به دست می آید. تعیین تلرانس مناسب مستلزم در نظر گرفتن عواملی مانند الزامات عملکردی قطعات، فرآیندهای ساخت و خواص مواد است. یک طرح تحمل خوب طراحی شده تضمین می کند که قطعات قابلیت تعویض و قابلیت اطمینان خوبی را در طول استفاده از خود نشان می دهند.
در ماشینکاری، دسته های تحمل متداول شامل تحمل ابعادی، تحمل فرم و موقعیت و زبری سطح است. تلورانس ابعادی به محدوده انحراف مجاز در اندازه قطعه، شامل انحرافات بالا و پایین اشاره دارد. تلورانس هندسی به محدوده قابل قبول انحراف در شکل، موقعیت و جهت سطوح قطعات مربوط می شود که شامل گردی، صافی، صافی و شیب می شود. زبری سطح به بافت سطح قطعه اشاره دارد که به طور مستقیم بر عواملی مانند اصطکاک، آب بندی و مقاومت در برابر سایش تأثیر می گذارد.
تدوین و اجرای استانداردهای تحمل ماشینکاری برای ارائه ماشینکاری دقیق قطعه، افزایش کیفیت محصول و کاهش هزینه های تولید بسیار مهم است. در سطح بین المللی، ISO مجموعه ای از استانداردهای تحمل ماشینکاری، از جمله ISO2768، ISO286، ISO1101، و غیره را توسعه داده است. این استانداردها درجه های تحمل، مقادیر تحمل، روش های حاشیه نویسی تلورانس و سایر جزئیات مرتبط را برای انواع مختلف قطعات مشخص می کنند و مبنای واحدی را برای عملیات ماشینکاری ایجاد می کنند.
به عنوان مثال، ISO2768 تلورانس های عمومی را برای ابعاد خطی و زاویه ای استاندارد می کند و نشانه های تحمل فردی و خاص را حذف می کند. این استاندارد الزامات تحمل برای قطعات مشترک را ساده می کند، فرآیند تولید را بهبود می بخشد و ارتباط کارآمد بین طراحان و ماشین آلات را تسهیل می کند.
تولیدکنندگان می توانند کیفیت، سازگاری و قابلیت اطمینان را در فرآیندهای مختلف تولید و زنجیره تامین با رعایت استانداردهای تحمل ماشینکاری تعیین شده تضمین کنند. علاوه بر این، این استانداردها همکاری بینالمللی را تسهیل میکنند و امکان یکپارچهسازی یکپارچه قطعات ماشینکاری شده از منابع مختلف را فراهم میکنند و قابلیت تعویض صاف بین اجزا را تضمین میکنند.
